OKW 3 laat punten in Leiden

KZ Danaïden 8 – Oosterkwartier 3

 

Yes! We mochten weer!

Met een sterk gereviseerd derde werd afgelopen zondag de competitie gestart. De kersverse trainer/speler/coach had bij wijze van verwachtingsmanagement op voorhand al wat doelstellingen geformuleerd en gecommuniceerd, te weten: kampioen worden in alle competities en veel plezier hebben en maken. Beslist geen sinecure, maar daar zijn doelstellingen ook niet voor bedoeld.

 

Vol goede moed en vol goede invallers van het vierde (waarvoor veel dank), werd de reis naar de mooie accommodatie van KZ Danaïden aanvaard. Later bleek overigens dat de accommodatie wel, maar het veld niet zo mooi was, maar dat terzijde. Ondanks het wachten op de spelers die met het vierde mee hadden gedaan en hier en daar een open brug, kwam het in potentie gezelligste team van de gezelligste club van Haarlem ruimschoots op tijd in Leiden aan. Aldaar bleek al snel dat de tegenstander voor een aantal spelers een oude bekende betrof. Het was hetzelfde team als waar het tweede anderhalf jaar geleden een kampioenswedstrijd met moeite van had weten te winnen. Het beloofde dus allerminst een makkelijke wedstrijd te worden.

Na het eerste fluitsignaal bleek ook direct dat het een lastige middag ging worden, al lag dat meer aan het derde zelf dan aan de tegenstander.  Het in potentie gezelligste team van de gezelligste club van Haarlem moest enorm wennen aan veelal nieuwe of andere medespelers en een glad en groot veld en maakte teveel vergissingen, fouten en missers om aanspraak te kunnen maken op de overwinning. Gelukkig moest ook de tegenstander nog erg wennen en verliep de score dus op zijn zachtst gezegd stroef. Tegen het einde van de eerste helft kwamen de Haarlemmers wel iets beter in het spel, waardoor ze iets beter partij konden bieden. Een 4-3 ruststand was het gevolg.

Tijdens de rust werd vooral de nadruk gelegd op de zichtbare verbetering van de eerste helft. Als het derde die trend door zou kunnen zetten, zou een overwinning best eens tot de mogelijkheden kunnen behoren. Helaas was de tweede helft in de praktijk omgekeerd evenredig met de gedachtegang van de speech in de rust en ging het bergafwaarts. De tegenstander scoorde een paar keer, waar het derde juist wat kansjes miste. Hierdoor ebde het geloof wat weg en kon de tegenstander uitlopen naar een toch iets geflatteerde 10-4.

De eerste doelstelling van de coach moet door deze spreekwoordelijke deksel op de neus even in de koelkast, maar plezier hebben we zeker gemaakt en de kans is groot dat we ons volgende wedstrijd alweer iets kunnen verbeteren. Zondag thuis tegen Aurora, dat belooft weer een leuke ochtend te worden!

Paultje ©️

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.