HBC 1- Oosterkwartier 1

Na het gelijkspel tegen SDO afgelopen dinsdag wisten we wat ons vandaag te doen stond; winnen van HBC. Het HBC dat ongeslagen bovenaan staat met 7 punten verschil tussen ons en SDO (echter wel met een wedstrijd meer gespeeld). Om nog in de race te kunnen blijven voor promotie moeten we vandaag winnen van HBC, iets dat onze andere tegenstanders dit seizoen nog niet is gelukt.

 

Zonder Lotti (blessure), Mitch (afwezig, werd vervangen door Michiel) en Kirsten (ziek) reisden we af naar Beverwijk. Waar we in een iets andere opstelling en met een iets andere reservebank (Kevin en Kim) aan de slag mochten. De tactieken werden besproken, de zenuwen eruit geschoten en met een positieve vibe begonnen we aan de eerste minuut.

 

Meteen kwamen we erachter waarom HBC ongeslagen bovenaan stond; in twee minuten tijd wisten zij meteen een 2-0 voorsprong te pakken. Gelukkig wisten wij snel met een antwoord te komen, Marit en Michiel (wat is het toch een powerkoppel hè) wisten de score weer gelijk te trekken door middel van twee afstandsschoten. HBC kwam niet door onze sterke verdediging heen, dit gaf ons andere aanvalsvak de kans om ook hun taak goed te doen en dat deden ze dan ook. Bo en Raoul brachten ons op een 2-4 voorsprong. Nog steeds leek het aanvalsvak van HBC stil te liggen, waar Marit en Tobias goed gebruik van hebben gemaakt; 2-6. Nog een paar minuten op de klok maar na een hoop mooie kansen is het onze aanval helaas niet gelukt het gat groter te slaan. Het fluitsignaal klonk en met een voorsprong van vier punten liepen we tevreden de kleedkamer in, waar coach Joe ons nog een goede oppepper meegaf voor de tweede helft.

 

Maar nu rust leken we het gevoel weer even kwijt te raken. HBC scoorde de 3-6 en onze aanval draaide even niet zo lekker meer. Gelukkig herpakten we onszelf op tijd en werd door Raoul het gat weer naar vier verschil gebracht. Hierna volgde een langere tijd zonder doelpunten, zowel bij HBC als bij ons. Uiteindelijk waren het wéér Marit en Michiel (ik zei het toch 😉 ) die met twee doelpunten het gat naar zes verschil brachten. Nog tien minuten op de klok, HBC wist aanvallend niet meer wat ze moesten doen, het gat was geslagen en de wedstrijd leek dan ook al bepaald. Toch is negen doelpunten geen monsterscore, Raoul was dat met mij eens en zorgde dan ook voor de 3-11. Met een wegtrekbal wist HBC nog een puntje mee te pakken en daarmee eindigde de wedstrijd met 4-11.

 

De opluchting en het blijdschap was enorm, de punten mochten mee naar Haarlem. We hebben ook vandaag weer, als vak en als team, goed samengespeeld door onszelf aanvallend weg te cijferen voor een ander en verdedigend elkaar het volste vertrouwen te geven. Ook ons trouwe publiek stond er weer als steun in de rug om ons naar de overwinning te juichen.

 

Met een goed gevoel gaan we komende weer lekker de zaal in. Tot dan!

Nicoleta

Voor foto’s van de wedstrijd klik hier: foto’s!

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.