Achilles (Hg) 9 – Oosterkwartier 2

Afgelopen zondag speelde het tweede een uitwedstrijd die zo dichtbij was, dat het in deze competitie praktisch een thuiswedstrijd genoemd kon worden. Het pittoreske Den Haag Zuid stond op de TomTom.

 

Eerst een deel van het verslag dat ik liever had willen schrijven:
Onder een heerlijk winters zonnetje werd op een fatsoenlijke tijd en met een blij gemoed de reis begonnen richting Den Haag, alwaar laagvlieger Achilles door een weergaloos Oosterkwartier volledig werd overklast…..

 

Maar helaas, hieronder hoe het echt ging:
Voor een aantal spelers wellicht iets te vroeg en in de stromende regen toog het tweede naar Den Haag. De parkeerplaats was weliswaar wat ver van de sporthal verwijderd, gelukkig was het droog. Eenmaal binnen was de prima koffie al snel gevonden. Sommige spelers deden maar vast hun schoenen aan, anderen gingen op zoek naar een kleedkamer. Volgens ondergetekende is de plattegrond van dit sportcomplex onderdeel van een slim plan om elke tegenstander in verwarring te brengen, want een indoor TomTom was geen overbodige luxe geweest. Gelukkig wist iedereen het uiteindelijk toch te vinden, al was ik toch enigszins teleurgesteld dat ze ons niet in de topsporthal hadden gepland, maar in de breedtesporthal. Wel hal A, dat dan weer wel.

 

Na een stukje warming-up in een ontspannen sfeer volgde de bespreking van de (volgens de app) Hoofdcoach. Daarin werd nog een aangehaald dat we, in principe, als we ons niveau haalden, wel over zouden moeten hebben op deze tegenstander. Naar later zou blijken hadden we dat stukje over niveau halen niet zo goed begrepen.

 

Na het laatste stukje warming up, waarbij ik me altijd afvraag hoe iedereen nou weet wat ze moeten doen, begon de wedstrijd. Nog steeds confuus door het doolhof, en overtuigd dat we over hadden, begon Oosterkwartier gezapig aan de wedstrijd. Het eerste aanvalsvak speelde onrustig en deed te lang over doelpunten maken, en kreeg ze in de verdediging te makkelijk tegen. Het tweede aanvalsvak verdedigde nog best aardig maar viel ook niet zo best aan. Daarbij maakte de scheidsrechter wat bijzondere beslissingen die alleen als je slecht speelt ineens heel belangrijk lijken. Onrustig en mopperend werd in de rust de gang naar de kleedkamer gemaakt met een 5-2 tussenstand, want gelukkig bleek de tegenstander inderdaad niet zo heel goed.

 

In de tweede helft moest er dus een Houdini-act uit de hoge hoed getoverd worden om de score om te draaien. Zoals in een echte klassieker werd de stand eerst nog even 6-2, maar daarna rechtte Oosterkwartier de rug. Binnen 4 minuten wisten de blauw-witten 5 keer te scoren, waardoor de voorsprong een feit was. Daarna kende de wedstrijd een ‘normaler’ verloop, want middels om-en-om scoren liep de stand via 7-7 op naar 10-10. In het kader van Houdini verdient de 7-8 van Faab nog een eervolle vermelding: de bal passeerde de achterlijn en de aandacht van de scheidsrechter volledig, stuiterde tegen de muur terug. Faab pakte de bal, speelde verder alsof er niets aan de hand was, kreeg een vrije bal mee een gooide die er feilloos in.

 

Na de 10-10 zetten de gasten nog 1 keer aan en gooiden de wedstrijd in het slot. Achilles probeerde nog wat terug te doen maar toen Eveline in de laatste minuut de 11-13 aantekende, was het pleit beslecht en kon Oosterkwartier 2 door een aardige tweede helft toch met de punten huiswaarts.

 

Joella hartelijk bedankt voor de masterclass ‘achter je schot aanlopen’. Van de 5 (!) doelpunten waren er zeker 3 het resultaat van bovengenoemde actie. Ik zal mijn best doen deze les ter harte te nemen.

 

Paultje

Bladwijzer de permalink.

Reacties zijn gesloten.